1. Baba ailede otoriteyi temsil eder. Ailenin sevk ve idaresi baba tarafından yapılır. Ailede çocukların neleri yapıp, nelerden sakınacakları baba tarafından öğretilir. Babanın bu rolü çocuk eğitimi açısından çok önemlidir. Bu otorite ne çok fazla ve ne de az olmalıdır. Fazla baskı gelişmeyi önler.
2. Babanın davranışları ile çocuk çok şeyler kavrar. Baba otoritesi ile çocuk, hürriyeti anlar; değerini öğrenir. Baba otoritesi aynı zamanda toplumun kurallarını temsil eder. Birtakım yasaklar koyar, çocuk bu yasaklara karşı hareketlerini düzenler. Böylece; hem hürriyeti, hem de yasakları tanımış olur.İkisi arasındaki farkı öğrenir. Karşılaştırma yapma imkanı bulur. Kısıtlandığı hallerde hürriyetin değerini kavrar.
3. Babanın otorite sahibi olması onun kırıcı, ya da tahakküm edici olmasını gerektirmez. İyi bir baba, çocuklara sevgi gösterirken, öte taraftan eğitim için lazım olan sertliği de gösterir. Bu davranışların dozu çok önemlidir. Bir ilaç gibidir; dozu aşırıya kaçan ilaç hastaya şifa olmadığı gibi, çocuğa karşı hareketlerimizde aşırıya varan sert tutumlar, ileride daha büyük problemlerle bizi karşı karşıya getirir.
4. Baba otoritesi fazla olduğu zaman, özellikle hassas yapılı çocuklar bundan zarar görebilir. Hassas ruhlu çocuklar genellikle her şeyi düşünebilen, üstün zekalı ve duygulu çocuklardır. Baskılardan dolayı bunlar genelde içe dönük bir kişilik geliştirmişlerdir. Bu nedenle onlar daha çok yardıma muhtaçtırlar. Bu çocuklar sert otoriteye sahip babanın davranışlarını unutmazlar, onları yıllarca hatırlarlar. Babaların bu şekilde hareketleri kişiliğin oturduğu ergenlik çağında tehlikelidir.
5. Baba, çocuğun her yaştaki ilgi ve ihtiyaçlarını bilmeli ve hareket ve tutumlarını buna göre ayarlamalıdır. Bu sebeplerden dolayı baba, bilimsel bir eğitime sahip olmalıdır. Böyle bir eğitimden yoksunsa, çocuğun hareketlerini kendi çocukluk davranışları ile karşılaştırmaya çalışmalıdır.
6. Baba, çocuğun eğitiminden ve yetiştirilmesinden birinci derecede sorumlu kişidir. Baba, çocuğun büyüme, gelişme ve kişilik kazanmasında önemli görevleri olduğunu bilmelidir.
7. Baba, gerektiğinde çocuğuyla ilgilenmeli; onunla müzeye, tiyatroya, sinemaya, balık tutmaya giden bir arkadaş olmalıdır. Gerektiğinde çocuğuna yapabileceği basit görevler vererek, onda, kendine güven ve sorumluluk duygularının gelişmesine katkıda bulunmalıdır.
Çocuğunun sorularını usanmadan cevaplandıran, onunla sohbet eden bir arkadaş olmalıdır. Babanın çocuğuyla ortak faaliyetlerde bulunması, boş zamanını birlikte değerlendirmesi sayesinde çocukla baba birbirlerini daha yakından tanıma ve daha fazla yakınlaşma fırsatım bulacaklardır. Baba ve çocukta karşılıklı olarak sevgi ve saygı ancak bu şekilde gelişebilir ve ancak bu şekilde çocuk, mutlu, başarılı, huzurlu, kendine güvenen, sorumluluğunu bilen,sağlıklı bir kişiliğe kavuşabilir.
8. Baba, ailede kötü söz, dayak ve diğer zararlı davranışlardan şiddetle kaçınmalı ve uyumlu olmalıdır.