Adam Kayırmamak
İnsanlar arasında hüküm veren, hâkliyi haksızdan ayıracak olan ا kimse taraf tutmamalıdır.
Vaktiyle soylu bir kadın hırsızlık yapmıştı. Kabilenin ileri gelenleri ona ceza verilmesini istemedi.
Hz. Peygamber’in çok sevdiği üsâme ا ibni Zeydi’n aracılık yapması uygun görüldü.
Üsâme, onların bu isteğini Hz. Peygamber’e ilettiği zaman Efendimiz aleyhi selam:
“Allah’ın koyduğu bir cezanın verilmemesini nasıl istiyorsun?” diye ona yıkıştı. Sonra da halka bir konuşma yaptı ve eskiden bazı milletlerin hırsızlık
yapan soyluları bağışladıklarını, fakirlere ise ceza verdiklerini, bundan dolayı da Allah Teâlâ’nın gazabına uğradıklarım anlattı.
Sözünü şöyle bitirdi:
“Bu suçu kızım Fâtıma yapsaydı, ona da ceza verirdim.”
Çünkü suçluyu cezalandırmamak, daha büyük haksızlıklara göz yummaktı.
Peygamber Efendimiz, Mekke’nin fethedildiği gün de halka bir konuşma yaptı. İslâmiyet gelince soyu ile övünme adetinin artık sona erdiğini,
bütün insanların Hz. Adem’in çocukları olduğunu, Adem’in topraktan yaratıldığını, insanların sadece iyi veya kötü diye ikiye ayrıldığını hatırlattı.
Bir sahabi, çocuklarından birine özel bir bağışta bulunmuştu. Peygamber Efendimiz, diğer çocuklarına da ayni bağışta bulunmadıkça, yaptığı bu İşin
haksızlık olduğunu söyleyerek onu uyardı.