Gıybet
Bu da ekseriya dil ile olur. Allahü Teâlâ’mn korudukları hariç bundan kimse kurtulamaz. Çok büyük günahtır. Allahü Teâlâ Kur’ ânı Kerim’de bunu, ölü kardeşinin etini yemeye benzetiyor. Resûlullah (sallâllahü aleyhi ve sellem) buyurdu ki: «Gıybetten sakınınız: zira gıybet, zinadan daha şiddetlidir. Çünkü zina eden kimse tevbekâr olur, Allah da kendisini afveder. Fakat gıybet edilen, af vedilinceye kadar, gıybet eden afvedilmez» (’). Yine buyurdu: «Mi’ raç gecesi bir grup insanlar gördüm, tırnakları ile yüzlerinin etlerini kazırlardı. Bunlar kimdir? dedim. İnsanları gıybet edenlerdir, dediler». Süleyman ibn Câbir (radıyallahü anh) anlatır: Resûlullah’a, (aleyhisselâm) bana, beni koruyacak bir şey öğretiniz, dedim. «Kendi kovandan başkasının kabına su doldurmak olsa bile iyi işi küçük görme, Müslüman kardeşine doğru ol, yanından kalkınca gıybet etme», buyurdu. Allahü Teâlâ Mûsa aleyhisselâma vahiy gönderdi: «Gıybet edip tevbe etmeyen Cehenneme girenlerin birincisi olur. Gıybet Tevbe edip de ölen ise Cennete girenlerin sonuncusu olur». Câbir (radıyallahü anh) anlatır: Resûlullah (sallâllahü aleyhi vesellem) ile seferde idik. İki kabre uğradı ve «İkisi de azabtadır. Biri gıybet ettiği için, diğeri de elbisesini bevilden Isidiktenl korumadığı için», buyurdu. Sonra yaş bir dalı ikiye böldü, mezarların üzerine koydu ve «Bu dallar yaş kaldıkları müddetçe bunların azabı hafifler» (2). buyurdu.Bir levlil kimse zina ettiğini kendi ağzıyla söyleyince, taş ile recm edilmesini buyurdu. Biri diğerine, onu köpeği taşlar gibi taşlasınlar, dedi. Sonra Resûlullah (sallâllahü aleyhi ve sellem) bir leşin yanından geçti. «Bu leşi yiyin», buyurdu. «Leştir, nasıl yeriz?», dediklerinde, «Yediğiniz kardeşlerinizin eti bundan daha kötüdür, günahı da bundan büyüktür» (3), buyurdu. Ashâbı kirâm birbirle riyle doğru görüşür ve gıybet etmezlerdi ve bunu en üstün ibadetlerden bilirlerdi. Gıybet Buna uymamayı ise münâfıklık sayarlardı.Katâde (radıyallahü anh) buyurur: «Kabir azâbı üç kısımdır: Üçte biri gıybet, üçte biri söz taşımak, üçte biri de elbisesini bevilden korumamaktandır». İsa aleyhisselâm, havârileri ile ölü bir köpeğin yanından geçiyordu. Bu hayvan ne pis kokuyor, dediklerinde, İsa aleyhisselâm, «Onun o beyaz dişleri ne güzeldir», buyurdu. Bununla onlara, neyi görürlerse, iyi taraflarını söylemelerini öğretti. Bir domuz, İsa aleyhisselâmm yanından geçit. «Selâmetle git», buyurdu. «Yâ Rûhallah! Domuza da böyle söylenir mi?», dediklerinde, «Dilimi iyilikten başka bir şeye alıştırmak istemiyorum», buyurdu. Ali ibn Hüseyin (radıyallahü anh) gıybet eden birini gördüğünde, «Sus! Bu, Cehennem köpeklerinin yiyeceğidir», buyururdu.