Evlenmenin Edebleri
Evlenmek de, yemek gibi dine yardım edicidir. Din için, insanın yaşaması lâzım olup, yemeksiz ve susuz hayat olmayacağı gibi, insan cinsinin ve neslinin devamı da lâzımdır. Bu da evlenme olmaksızın olamaz. O hâlde evlenme vücudun aslı, yemek ise ayakta tutucudur. Evlenmenin mübah olması şehvet için değil, bunun idindir. Hattâ şehveti, bu arzuya iktizası meydana gelmesi için yaratmışlardır. Böylece evlenirler ve din yolu yolcuları dünyaya gelir. Evlenmenin Edebleri Din de devam eder. Çünkü bütün insanlar, din için yaratılmıştır. Âyeti kerîmede, «Ben (azimüşşan) cinleri de insanları da (başka bir hikmetle değil) ancak Bana kulluk etsinler diye yaratdım» t1), buyuruldu.
İnsanlar ne kadar çok olursa, Allahü Teâlâ’nm kullan ve Peygamber Efendimizin (sallâllahü aleyhi ve sellem) ümmeti de o kadar çok olur. Bunun için Peygamber Efendimiz (aleyhisselâm) buyurdu: «Evleniniz, çoğalınız. Kıyamette diğer peygamberlerin ümmetlerine sizin çokluğunuzla övünürüm. Evlenmenin Edebleri Hattâ, ana rahmine düşen çocukla bile övünürüm» (2). O hâlde Allahü Teâlâ’ya kulluk etmekte kulla nn sayısını artırmak niyeti ile evlenmenin sevabı çok olur. Bunun için baba hakkı büyüktür. Hoca hakkı da büyüktür. Çünkü baba dünyaya gelmesine, hoca da doğru yolu bulmasına sebep olur. Bâ husus bazıları, «Evlenmek, nâfile ibadetlerle uğraşmaktan üstündür», buyurdular.
Evlenmenin dine yardımcı olduğu anlaşılınca edeblerlni bildirmek de ehemmiyet kazanır. Bunu açıklamak üç kısımda olur.