– Ruh cesette bulunduğu müddetçe yapılan tövbeleri kabul edeceğim, dedi Âdem (‘aleyhi’s-selâm),
Abdullah b. Ubeyd b. Umeyr şunu anlatmıştır: Âdem (‘aleyhi’s-selâm) Rabbine dua ettiği bir zamanda,
– Ey Rabbim! Sen bana İblisi musallat ettin! Ben ancak senin yardımınk ona engel olabilirim, diye münacatta bulundu. Allah (celle celâiüh) buyurur ki:
– Senin soyundan gelecek her insan için, şeytanın ve avanelerinin hile ve al datmalanndan onu koruması için bir melek görevlendirdim. Âdem (‘aleyhi’s-selâm
– Ey Rabbim! Daha da artır, diye ricada bulundu. Allah (celle celâiüh),
– Yapılan her iyiliğe karşılık on sevap veya daha fazlasını vereceğim. Ya pılan her bir kötülüğü ise ya bir günah yazacağım ya da onu sileceğim, dedi Âdem (‘aleyhi’s-selâm),
– Ey Rabbim! Daha da artır, diye rica da bulundu. Allah (celle celâiüh),
“De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah’ın rahme tinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesh ki O, çok bağışlayan, çok esirgeyendir.” buyurdu.
– Ey Rabbim! İhsanını daha da artır, deyince, Allah (celle celâiüh) ona,