Buhari buna şu adı veriyor: “İnsanın kızını ya da kız kardeşini iyi kimselere teklif etmesi.”
Abdullah b. Ömer’den: Ömer b. Hattab, kızı Hafsa, Hanis b. Huzafe es- Sehmi’den dul kaldığında şöyle diyor: Osman b. Afvan’a gelerek Ona Hafsa’yı teklif ettim. O da bu meseleye bir bakayım, dedi. Üzerinde bir gün geçip de benimle karşılaştığında: Bana öyle geliyor ki onunla evlenemeyeceğim, dedi. Ebu Bekir’le karşılaştığında: İstersen Hafsa binti Ömer’le seni evlendireyim, dedim. Bunun üzerine sustu ve bana hiçbir şey söylemedi. Bir gün sonra Resûlullah, Hafsa’yı istedi. Ben de onu Resûlullah’la evlendirdim.