Arafat’ı gezerken Veysel Karânî’yi de hatırlamak lazım. Biz Anadolu insanlarının çok düşkün olduğu bu güzel insan, Peygamber Efendimiz’i(sas) duyunca yaşadığı Yemen’de artık duramaz ve annesinden aldığı izinle buralara kadar gelir. Ama annesinin bu konuda bir tembihi vardır. Yaşlıdır, yalnız başına uzun süre kalamayacaktır. Bu sebeple Medine’ye gidip hemen dönmesini ister. Nitekim öyle yapar Veysel Karânî. Medine’ye gelir fakat Peygamber Efendimiz’in(sas) seferde olduğunu öğrenir. Kâinatın Efendisi’ni(sas) göremez. Annesine verdiği sözü tutma adına aynı gün geriye döner. Ama Peygamber Efendimiz(sas) sefer dönüşü kendisini ziyarete gelen bu samimi gencin varlığından haberdar olur ve, “Ben yokken kim geldi?” diye sorar. Oradakilere bu gencin hayrından bahsedip bir de vasiyette bulunur, “Benden sonra o genci bulun selamımı iletin, bu hırkamı da kendisine verin,” Efendimiz(sas) özellikle de ümmetine dua etmesini ister Veysel Karanî’den. Sahabe efendilerimiz de Hz. Peygamber’in(sas) bu arzusunu Arafat’ta yerine getirirler. Bir hac döneminde Hz. Ömer (ra) ve Hz. Ali (ra), Veysel Karânî’nin Medine civarına geldiğini öğrenince buralara gelir ve onu Arafat’ta deve güderken bulurlar.
I’eygamberimiz’in(sas) selamını ve emanetlerini iletirler. Ardından da ümmetine dua etmesini istediğini kendisine söylerler.
