Peygamber Efendimizin, Torununu Dizlerine Oturtup Dua Etmesi

Peygamberimiz, bazen onları dizlerine oturtur, sever okşar, şakalaşırdı. Hz. Usâme, torunları gibi sevdiği manevi evladıydı. Torunları gibi dizinin dibinden ayrılmazdı. Der ki:
“Allah Resûlü, beni alır bir dizine, Haşam da öbür dizine oturturdu. Sonra bizi bağrına basar ve:
– Allahım! Bu ikisine rahmet ve saadet ihsan et! Çünkü Ben, bunlara hayır ve saâdet diliyorum, buyururdu.”
Çocuğu severken, mübarek dilinde hep “Allah” adı ve hayırlı dua vardı. Bununla çocuklar, hem “Allah” ismine aşina oluyorlar, hem de kendilerine değer verildiğini yapılan duayla anlıyorlardı.
Biz de çocuklarımızı kucaklayıp “Kurban olayım sana!” deyip sevgimizi ortaya koyarken, bir de Peygamber Efendimize uyarak; “Allahım! Bunlar, Senin bize emanetin. Biz onları seviyoruz. Sen de sev! Onlara hayırlı ömür, sağlık ve sıhhat ver! Onları bu dehşetli asrın şerrinden, kötülüklerinden koru! İman ve KuPan’a hizmetkar eyle!” diye dua edersek daha da güzel olmaz mı?
“Çocuğun kayıtsız şartsız, su, hava ve ekmek kadar sevgiye ihtiyacı vardır. Herkes çocukları sevdiğini söyler. Sevmek kadar sevdiğinizi hissettirmek de önemlidir. Sevdiğinizi hissettirmenin en kısa yolu onunla birlikte zaman geçirmenizdir. Çocuğunuzla küçük bir gezinti yapabilir, onunla alışverişe çıkabilir, onu seyredebileceği, ahlakını ve insani değerlerini yücelteceğine inandığınız sinemaya veya tiyatroya götürebilir, akşamları ödevine yardım ederek sevildiğini hissettirebilirsiniz. Unutmayalım ki: “Hayat sevgi ile başlar ve sevgi İle devam eder.” (Yard. Doç. Dr. Bünyamin Işık, (Fatih Ünv.) Zaman/ Ailem)