Ebu Mahzure adında haşan bir çocuk… Zaman zaman müezzini taklit ederek ezanla alay etmektedir. Peygamber Efendimiz olaydan haberlidir. Bir gün çocuğu yanına çağırır ve ezanla alay ettiğini bilmiyormuş gibi:
– Haydi, bir ezan da burada oku! der.
Alay ettiğini söylememiştir, ama çocuk Efendimizin olayın farkında olduğunu anlar. Bu kez Efendimizi memnun etmek için dikkatle, sahiden bir ezan okur.
Peygamber Efendimiz:
– Şurayı eksik okudun, şöyle okursan daha da güzel olur, gibi birkaç sözle incitmeden hatalarını düzeltir. Sonra da cebine biraz harçlık koyar ve eliyle de sırtını sıvazlayarak:
– Mübarek olsun! der.
Ebu Mahzure, Efendimizin bu denli hoşgörü ve iltifatına, bir de cebine harçlık konulmasına son derece memnun olur. Bir daha asla müezzin taklidi yapmaz. Dahası, Peygamber Efendimizin sırtını sıvazlayarak “mübarek olsun” duasıyla müezzinliğe karşı ciddi bir arzu duyar. Büyüyünce Mekke’ye gidip müezzinlik yapmak ister. Peygamber Efendimiz bu konuda kendini geliştiren talebesine izin verir. Ebu Mahzure, yıllarca Mekke’ de Kabe müezzinliği yapar.