Abdullah ibni Zübeyr(ra) şöyle rivayet ediyor, “Resulullah(sav) gök gürültüsü duyduğu zaman hemen konuşmasını keser ve şöyle dua ederdi:
“Sübhanellezî yüsebbihu’rra’dü bihamdihi ve’l melâiketü min hîfetihi.”
“Gök gürültüsünün kendisini hamd ile meleklerin de heybetinden dolayı kendisini teşbih ettikleri Rabbim, Seni tenzih ederim her türlü noksanlıklardan. Seni hep üstün sıfatlarınla Zât’inin yüce işaretleriyle teşbih ederim, anarım, zikrederim ya Rabbi.”
Başka bir rivayete göre Peygamber Efendimiz(sav) gök gürlemesi ve yıldırım sesi işittiği zaman şöyle dua ederdi:
Allahümme lâ taktulnâ biğadabike ve lâ tühliknâ hiazâbike ve âfinâ kable zalike.
“Allah’ım, bizi gazabınla öldürme. Azabınla helak etme ya Rabbi ve bize afiyet ihsan eyle.”