Resulullah’a(sav) bir gün bir adam geldi, “Mahvoldum ya Resulullah. Perişan oldum, battım ya Resulullah. Günahlara battım.” dedi ve bunu iki ya da üç kere tekrar etti. Adamın hali perişandı. Resulullah(sav) ona:
Allahümme mağfiretüke evseu min zünûbî ve rahmetüke ercâ indî min amelî.
” ‘Allah’ım, Sen’in affetmen, bağışlaman, merhametin benim günahlarımdan daha geniştir, daha büyüktür, daha umut vericidir.’ diye dua et.” dedi. Sonra adamdan bu duayı tekrar etmesini istedi. O da tekrar etti. Sonra bir kere daha tekrar ettirdi. Adam da Resulullah’ın söylediği bu duayı bir kere daha tekrar etti. Allah Resulü adama şöyle dedi, “Kalk, Allah senin günahlarını bağışladı.”
Bu dua, en büyük günahların ardından, en korkulacak hallere düşmüş, ümitsiz, çaresiz bekleyen mü’minlere Peygamber Efendimiz’den(sav) bir ümit kapısı, bir nur, bir ışıktır.