Onlar:
— İsteriz dilediklerimizi, diye ısrar ettiler. Hak Teâlâ da onlara kerem kıldı. Bıldırcın kuşları yağdırdı. Onları tutup kestiler. Kudret helvası ihsan etti. O günlere kadar böyle tatlı yemek yememişlerdi.
Göklerden yemek yağdı. Onların hiçbirisi bu nimetlerin nereden ve nasıl geldiğine akıl erdiremediler. Bunlar, ancak Allah’ın resullerinin, Hak elçilerinin mucizeleriydi.İsrailoğulları bol yiyeceğe ve on iki pınardan bol içeceğe kavuşmuş oldular.
Bu olay şöyle olmuştu:
Bir akşam vakti çöl bıldırcınlarla dolmuştu. Sabah olunca konak yerinin çevresini bir çığ tabakasının kaplamış olduğu görüldü. Çığ güneşle eridi, kalktı. Fakat kumların üstünde kırağıya benzer bir şekilde ince pul gibi, ufak ufak parçalar vardı, İsrailoğulları bunu görünce birbirlerine:
— “Bu nedir?” diye sordular.
Çünkü böyle bir şeyi hiç de görmüş değillerdi. Hz. Musa onlara:
— “İşte Yüce Rabbimizin emrettiği şey budur” dedi. Herkes yiyeceği kadar bundan devşirsin. Her biriniz çadırınızda bulunanlar için, adam başına birer Omer alınız.
İsrailoğulları da öyle yaptı. Kimisi çok devşirdi. Kimisi yeteri kadar aldı. Kimisi de az devşirdi. Hz. Musa:
— “Doyuncaya kadar yeyiniz. Sabaha kadar elinizde kalmasın!” dedi. Bazıları onu dinlemediler. Kudret helvasını sakladılar. Fakat pul gibi ekmek sabaha kadar kurtlandı, koktu. Hz. Musa da onlara çok kızdı. Ondan sonra açgözlüler çok ekmek toplamaktan vaz geçtiler. Herkes sabahleyin, yiyeceği kadar günlük yiyecek devşirdi. Çünkü güneş kızınca çölde Ömer’den eser bile kalmaz olmuştu. Bu hal tam beş gün sürdü.
Altıncı gün gelince Hz. Musa İsrailoğullarına ikişer öğünlük Omer toplamalarını söyledi.Onlar da iki öğün kadar Omer topladılar, İsrailoğullarmın ihtiyarları Hz. Musa’ya gelerek:
— Bu sabah dediğin gibi ekmek topladık! dediler.
Hz. Musa da onlara:
“Bugün Sebt günü, kutsal gündür. İstirahat günüdür bu. Pişireceğinizi pişiriniz. Haşlayacağınızı haşlayınız. Fazla kalanını da sabaha kadar saklamak için yanınızda alıkoyunuz” dedi.
Israiloğulları da onun emrettiğini yaptılar. Artan yiyecekleri şimdi ne kokmuş, ne de kurtlanmıştı.
Hz. Musa ertesi yedinci günü kavmine dedi ki:
— Ey Beni İsrail! Ekmeğinizi bugün tamamen yeyiniz. Çünkü buran Rabbimizin size rahatlık verdiği gündür. Onu bugün sofrada bulmayacaksınız. Altı gün ekmek devşireceksiniz. Fakat yedinci gün istirahat gününde onu bulamayacaksımz.
Gerçekten yedinci gün sabahı bazı kimseler kudret helvası devşirmeğe çıktılarsa da ondan bir iz göremediler.
Yüce Allah’tan Musa’ya bir nida geldi:
— Yâ Musa! Ne vakte kadar emirlerimi ve şeriatimi korumaktan el çekeceksiniz? diye buyurdu.
Hz. Musa, kavmine:
— Bakınız! dedi. Yüce Rab size dinlenme gününü verdi. Bu sebepten altıncı günde o size iki günlük ekmek veriyor. Her biriniz o gün ::urduğu yerde otursun. Bu yedinci günde kimse yerinden oynamasın çıkmasın!
Israiloğulları yedinci günde evlerinde oturup dinlendiler. İsrailoğullan bu ekmeğe man adını verdiler. Kişniş tohumu gibi beyazdı ve tadı bal karıştırılmış yufka tadında bulunuyordu.
Hz. Musa İsrailoğullarına:
— Ey kavmim! dedi. Rabbimin emrettiği şey budur işte. Yâni bunun bir Omer (bir okka) doldurup saklayınız. Nesilleriniz sizi Mısır civarından çıkardığında çölde size yedirdiğim ekmeği bilip tanısınlar.
Hz. Musa sonra ağabeyi Harun’a:
— Ya Harun! dedi. Bir testi al. İçine bir Omer dolusu man koy ve nesilleriniz için saklanılmak üzere onu Allah’ın huzuruna koy.
Harun (A.S.) da öyle yaptı. Bir Omerlik man aldı. Saklamak üzere Şehadet tabutu önüne koydu. İsrailoğulları 40 yıl çöllerde bocalayıp insan yaşayan topraklara gelinceye kadar bu mandan yediler. Kenan diyarına gelince ancak man yemekten kurtuldular.