Ubâde ibnu’s-Sâmit (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir:
“Bir toplulukta Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’le birlikteydik. Derken Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem):
– ‘Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmayacağınıza, zina yapmayacağınıza, hırsızlık etmeyeceğinize, Allah’ın haram kıldığı nefsi haksız yere öldürmeyeceğinize, kendi elleriniz ile ayaklarınızla uyduracağınız yalanla (bir kimseye) iftira etmeyeceğinize, her türlü maruf işte isyan etmeyeceğinize dair bana biat edeceksiniz. Bundan sonra sizden her kim sözünde durursa onun mükafatı Allah’a âittir. Kim de bunlardan bir şey yapar da Allah onu örtbas ederse onun işi de Allah’a kalmıştır. Dilerse onu bağışlar ve dilerse ona azâb eder’ buyurdu. İşte biz, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’e bu şartlar üzerine biat ettik.”
(Buhârî, İman 11, Menakıbu’l-Ensar 43, Meğâzî 12, Hudud 8,14, Ahkam 49, Tevhid 31; Müslim, Hudud 41 (1709); Tirmizî, Hudûd 12 (1439); Nesâî, Biat 9, 17, 38, İman 14; Ahmed b. Hanbel, Müsned, 5/320)
