İman

İman kelimesi, emin veya eman kökünden türemiş bir masdar olup sözlük mânâsı, “doğrulamak, tasdik etmek, bir kimseye veya bir şeye inanıp güvenmek” demektir. İmanın Türkçe karşılığı olan “inanmak” kelimesinde de aynı mahiyeti sezmek mümkündür.
İslâmî ıstılâhta iman; “Rasul-i Ekrem (sallallâhu aleyhi ve sellem)’i Allahû Teâla (Celle Celaluhu’nun katından getirmiş olduğu bilinen haber ve hükümlerin hepsinde, kat’i olarak tasdik etmek ve bunu diliyle ikrar etmektir.”
Bütün dilcilerin örfünde imanın hakikati; “mutlak tasdik”dir. Yani, bir şahsa, bir habere veya bir hükme, kesin olarak ve gönülden gelerek inanmak, onu doğrulamak, sözünü doğru kabul etmektir. Tasdik eden, tasdik ettiği şahsı tekzip edilmekten emin kılmış veya bizzat kendisi yalandan emin ve mutmain olmuştur.