Tag Archives: ktldgmrklm1

O, YALNIZ KENDİ ÇOCUKLARININ babası değildi. O, yalnız kendi öz çocuklarına iyi davranan bir baba değildi… O, aynı zamanda bir üvey babaydı. Başkalarının çocuklarını kendi çocuğu gibi koruyan kollayan, onların davranışlarına sabırla karşılık veren bir üvey baba. Hz. Hatice vefat etmişti. Mekke’nin zor dönemleriydi. Peygamberimizin dostları, onun Hz. Şevde ile evlenmesini uygun bulmuştu. Hz. Havle… Read More »

PEYGAMBERİMİZ, çocuklarının hayatlarından dolayı sıkıntı çekmiş bir babadır. Erkek çocukları öldüğü için Mekke müşriklerinin ebter (soyu kesik) söyleyişlerine muhatap olmuştur. Ebter diyenlere, karşılık Rabbimiz, ona Kevseri müjdelemişti. Ona altın bir neslin Kevserciğini vermişti, ama sıkıntılı ve meşakkatli bir hayatla. Peygamberimiz, yalnız Kevserciği Fatıma’smdan değil, diğer kızlarından da problemler yaşamış, üzüntü çekmişti. Hayatı çile dolu dört… Read More »

HZ. FATIMA’NIN DÜĞÜNÜNE AZ KALMIŞTI. Sevgili Efendimiz, kızının ve damadının mutlu olmasını istiyordu her baba gibi. Eşlerin, her zaman, her durumda birbirlerine destek olmasını istiyordu. Birbirlerine bağlı olmalarını arzu ediyordu. Bencil olmamalarını istiyordu. Huzurun kaynak olduğu, kavganın yakınına uğramadığı bir yuvalarının olmasını istiyordu sevgili baba. Genç nişanlıları karşısına aldı. Sahip olmalarını istediği bir davranış modeli… Read More »

HZ. ALİ’NİN UZUN ZAMANDIR aklından geçen bir düşüncesi vardı. “Ey Allah’ın Resulü” diye söze başlarlardı hep. Hz. Ali de öyle yaptı: “ Ey Allah’ın Resulü kızınız Fatıma mı, yoksa kocası Ali mi size daha sevgilidir?” “Ciğer köşem, gözümün nuru” dediği Fatıma’sı mı daha sevgiliydi, yoksa onun eşi mi? Peygamberimiz sevgi dolu bir tebessümle baktı Hz.… Read More »

PEYGAMBERİMİZİN, “Benim en iyi ve en çok sevdiğim” dediği kızıydı Zeynep. İlk goncasıydı… İlk toprağa düşen de o oldu… Eşi Ebu’l-As, bu acıya ancak iki gün dayanabildi. O da ahiret diyarına gitti. Arkada yetim ve öksüz iki çocuk kalmıştı. Ali ve Ümame. Bazı kayıtlara göre Ali babasından önce vefat etti, bazı kayıtlara göre de Yermuk… Read More »

GÜNLER, HAFTALAR SÜRERDİ AYRILIK… Peygamberimiz, günler süren seferlerinden döndüğü zaman, ilk uğrak yeri mescidi olurdu. Rabbine giderdi secde secde… Rabbine ulaşırdı şükür şükür… Tekrar dönme nimetine teşekkür ederdi dua dua… Sonra evine uğramadan bir başka kapıya giderdi. Yavrusuna, şefkat parçasına, kendisine sevdalı Hatice’sinin, iki cihanda açmak üzere dünyaya getirdiği en küçük tomurcuğuna giderdi. Sevgili Hatice’sinin… Read More »

Hz. Bilal Mescide Gidiyordu. Yolda Peygambe-rimizin reyhanları Haşan ve Hüseyin’in ağlama seslerini duydu. Hemen onlara yöneldi. Allah Resul’ünün sevgililerinin ağlamasına dayanamadı. Kapıyı çaldı. Anne Fatıma, değirmen döndürüyordu. Ekmek olmasını bekleyen yavrular acıkmış ağlıyorlardı. Hz. Bilal, çocukları avutma teklifinde bulundu anne Fatma’ya. Anne Fatıma, çocuğu en iyi kimin susturacağını biliyordu. Yavruları ancak anaları susturup oyalardı. Onun için… Read More »

BİR BİR DÜŞÜYORLARDI tomurcukları toprağa… Üçüncü tomurcuğuydu bu giden… İlk iki ablası gibi o da otuzlu yaşlara ulaşmadan yüz çevirdi dünyadan… Sevgili baba, toprağa düşen tomurcuğunun kabrinin başında oturdu. Veda anıydı… Hüzünlüydü… Gözleri de yüreği gibi dolu doluydu. Ağlıyordu… Rahmet damlaları düşüyordu toprağa… Tomurcuğuna cennet bahçelerinde boy verdirecek rahmet yağmurları akıyordu gözlerinden… Bir yıl ara… Read More »

HZ. ALİ İLE HZ. FATIMA evlerinde un öğütüyorlardı. Elleri kabarmış, yanakları kızarmıştı. Sabır almlarında tomur tomur ter olmuştu… Birden kapı çaldı. Gelen alemlere rahmet bir babaydı. Rahmetle geldi. Sevgiyle geldi. Onlara gülümseyerek baktı. Eşitliğe her yerde dikkat eden Allah Resulü sordu: “Hanginiz daha yorgunsunuz?” Belliydi biri daha çok yorgun. Birinin daha çok kabarmıştı elleri yüreği… Read More »