Mürid, yukanda anlamını açıkladığımız vasfa sahip olan kişidir. Şu halde o, Allâh’a ve ona ibadete yönelen, onun dışındaki her şeyden ve onlara icabet etmekten yüz çeviren kişidir. Sadece Rabbinin sözünü dinler; Kitap ve Sünnette her ne varsa onu uygular; bunun haricindeki hiçbir şeyi duymaz. Allâh’ın nuruyla görür, kendisi ve diğer varlıklar hakkında… Read More »
Bu gazanın sebebi, şuydu: Ebu Süfyan, Mekke’den birçok Kureyş ile ticaret niyetiyle Şam’a giderdi. Hazreti Muhammed (S.A.V.) bir sancak hazırladı. Abdul Muttalib oğlu Hamza’ya verdi. Ebû Selemetül Esed’i Medine’ye vekil bıraktı. Yüz elli kişi ile, (bir söylentiye göre, iki yüz kişi ile) Medine’den çıktı. O kervana hücum edilecekti. Uşeyre denilen yere geldiler. Birkaç gün beklediler.… Read More »
İrade, nefsin alışkanlıklarını terk etmek demektir. İradenin hakikî anlamda gerçekleşmesi, kalbin Hakk’ı talep etmeye teşebbüs etmesi ve mâsivayı terk etmesiyle olur. Bir kul, dünya ve âhiretin hazlan demek olan alışkanlıkları terk edince iradesi ortaya çıkar. İrade, her şeyin önünde gelir. İkinci sırada kasd, üçüncü sırada ise fiil gelir. Hâsılı irade, sûfılerin yoluna sülük… Read More »
Hicret’in ikinci yılında Sa’d ibni Muaz’ı (Allah ondan razı olsun) Medine’de vekil bırakıp Hazret-i Muhammed (S.A.V.) bir beyaz bayrak çekti ve Sa’d ibni Ebi Vakkas’m eline verdi. İki yüz muhacir eri ile bir kervan üzerine yürüdü. Bu kervanda Ümeyye bin Halef de bulunuyordu. Kureyşliler yüz kişiye yakındı. İki bin beş yüz deveye yakın develeri vardı.… Read More »
Ebû Eekir (Allah ondan razı olsun): — «Hazret-i Resûlullah’ın teçhiz ve kefenlenmesi Resul evi halkına aittir!» deyince Abbas: — «Yabancılardan hiç kimse içeri girmesin!» dedi. Ev halkı kapıyı kapadı. Hücreden ansızın bir ses geldi. Bu ses: — «Peygamberi yıkamayın!.. O mübarek vücut tertemizdir, paktır. Gusle muhtaç değildir!» diyordu. Sesin nereden geldiği inceden inceye… Read More »
Hicretin İkinci yılında Sa’d ibni Ubâde’yi Medine’de vekil bırakan Hazret-i Muhammed (S.A.V.), Mekkelilerle, Damroğulları kabilesi üzerine yürüdü. Yanında muhacirlerden bir topluluk vardı. Medine’den dışarı çıkıldı. Ve Dan denilen yere gelindi. Fakat orada Mekkelilerden kimseyi bulamadılar. Damroğullarının başkanı olan Bahşı bin Amriddamîrî ile barış yapıldı. On beş gün sonra vatanlarına döndüler. İslâm’da ilk gazalar bunlardı. Kimi… Read More »
Ölüm Meleği Azrail (A.S.) odanın, kapısına gelip içeri girmesine izin verildikten sonra içeri girdi: — Esselâmü Aleyke yâ eyyühennebi! dedi. Allahü Teâlâ sana selâm gönderdi. Bana da: Muhammed’in ruhunu O’nun izni olmadan alma! diye buyurdu. Mübarek izniniz olmadan ruhu şerifinizi almayacağım!.. Resulullah (S.A.V.) de: — Ey Melekül Mevt! Ey ölüm Meleği! Ruhumu kabzetmeye… Read More »
İkinci bir Seriyye’ye Ubeyde bin El Haris, Emir seçildi. Ubeyde Hazret-i Muhammed (S.A.V.)’in amcası Hâris’in oğluydu ki ona Şeyül Muhâcirin derlerdi. Muhacirlerden altmış ve seksen kişi ile Kureyşten bir topluluk üzerine yollandı. Kureyşliler Mekke’den çıkmışlar, Mısır’a gidiyorlardı. Onlara beyaz bir sancak verildi. Musattah bin Endni sancaktarlarıydı. Karnileri İslâmda ilk sancağın bu olduğunu söylerler. İslâm bölüğü… Read More »
İbn-i Abbas (Allah ondan razı olsun) şöyle demişlerdir. — Resulullah (S.A.V.)’in ölüm günü Hak Teâlâ Azrail (A.S.)’a şöyle emretti: — Var Habîbimden izin iste! İzin verirse mübarek ruhunu al. Eğer izin vermezse geriye dön. Azrail (A.S.) yanındaki bir melâike ile ve cevherlere boğulmuş süslü elbiseler giyerek geldiler. Azrail (A.S.) ârabî kılığında Hazret-i Muhammed… Read More »
Hazret-i Muhammed (S.A.V.) Kureyş’in Şam’dan gelen ve Mekke’ye giden kafilesine karşı Hazret-i Hamza’yı (Allah ondan razı olsun) otuz kişi ile göndermiş ve onu bu askere Emir seçmişti. Ona beyaz bir sancak verdi ve Ebû Mürsed-i Anuniyi bayraktar yaptı. Kimilerine göre İslâm’da ilk kaldırılan sancak Hamza’mn sancağı idi. Müslüman Cüheyn’de, Seyfilbahir denilen mevzide düşmanla karşılaştılar. İki… Read More »