İmrân b. Husayn (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir: “İmrân b. Husayn, Kur’an okuyan ve sonra da (insanlardan) bir şeyler isteyen birisine rastladı. Bunun üzerine (bir musibet anında okunan) istirca’ (=İnnâ lillâhi ve inne ileyhi râciûn) ayetini okudu. Sonra da şöyle dedi: — ‘Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’: – ‘Kim Kur’an okursa (ne ihtiyacı varsa onu insanlardan… Read More »
Hayseme (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir: Biz, Abdullah ibn Amr’la birlikte oturuyorduk. Derken işlerinin vekilliğini yürüten kişi gelip içeriye girdi. Abdullah, ona: – ‘Kölelerin yiyeceklerini verdin mi?’ diye sordu. O kimse: – ‘Hayır!’ diye cevap verdi. Abdullah: – ‘Öyleyse git de onlara yiyeceklerini ver. Çünkü Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem): – ‘Bir kimseye günah olarak, sahibi… Read More »
Abdullah ibn Ömer (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Sakın bir kimse, başka birisinin hayvanının sütünü onun izni olmaksızın sağmasın! Sizden birisi yiyecek ve içeceklerinin saklandığı kilerine gelinmesini, dolabının kırılmasını ve oradaki yiyeceklerinin götürülmesini ister mi? Hayvanların göğsü de, sahiplerinin yiyeceğini muhafaza eder. Dolayısıyla izni olmaksızın hiç kimse, başkasının… Read More »
Abdullah ibn Ömer (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Peygamber (sallallâhu aleyhi ve seEem) şöyle buyurmaktadır: “Sizden birisi, bir kimseyi oturduğu yerinden kaldırıp sonra da onun yerine sakın oturmasın. Fakat ‘yer açm, genişleyin’ (desin). Allah’ta size genişlik versin.” Abdullah ibn Ömer (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edilmiştir: “Bir adam, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in yanına gelmişti. (Orada bulunan)… Read More »
Amr b. Şuayb’ın babası yoluyla dedesi (Abdullah ibn Amr) (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “İzinleri olmadıkça iki kişinin arasına oturulmasın.” Abdullah ibn Amr (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “İzinleri olmadıkça bir kimsenin, iki kişinin arasına gir(ip onları ayır) ması helal değildir.”
Ebu Miclez (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir: “Muaviye (bir gün), İbn Amir’in olduğu bir sırada Abdullah ibn Zübeyr’in yanına girdi. İbn Amir ayağa kalktı, Abdullah ibn Zübeyr ise otur(maya devam et)ti. Bunun üzerine Muaviye, (İbn Amir’e): – ‘(Ayağa kalkma,) otur! Çünkü ben, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)’i: ‘İnsanların kendisi için ayağa kalkmasından hoşlanan kimse, cehennemdeki yerine… Read More »
Ebu Miclez (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir: “Bir adam, halka (halindeki bir topluluğun) ortasına oturdu. Bunun üzerine Huzeyfe (radıyallâhu anh): – ‘Halkanın ortasına oturan kimse, Muhammed (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in diliyle lanetlenmiştir yada Allah o kimseye Muhammed (sallallâhu aleyhi ve sellem)’in diliyle lanet etmiştir’ dedi.”
Saîd b. Ebi’l-Hasen (rahmetullâhi aleyh)’den rivâyet edilmiştir: “Ebu Bekre (bir gün) şahitlik etmek için yanımıza gelmişti. Bir adam ona (yer vermek için) yerinden kalktı. Fakat Ebu Bekre oraya oturmaktan kaçındı ve: – ‘Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) başkasının yerine oturmayı ve bir kimsenin (kendi gönlüyle) giydirmediği elbisesine el dokundurmayı yasakladı’ dedi.”
Abdullah ibn Abbâs (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Bana cehennem gösterildi. Cehennemliklerin çoğunluğu, kadınlardı. Onlar nankörlük/küfrederler’ buyurdu. Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellemj’e: – ‘Allah’a karşı mı nankörlük ederler/küfrederler?’ diye soruldu. O da: – ‘Kocaya karşı nankörlük ederler/küfrederler, (kendilerine yapılan) iyiliği inkar ederler. Eğer kadınlardan birisine ömür boyu iyilik… Read More »
Abdullah ibn Mes’ud (radıyallâhu anh)’dan rivâyet edildiğine göre, Rasulullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Ümmetimin en hayırlısı, beni takip eden asırdır (Sahabe). Sonra onları takip edenlerdir (Tabiûn). Sonra da onları takip edenlerdir (Etbau’t-Tabiîn). Sonra öyle bir topluluk gelir ki, (ihtirasları sebebiyle) onlardan birinin şehadeti yemininin ve yemini de şehadetinin önüne geçer.”