Sultan Ve Adamları İle Görüşme
Âlimler ve âlim olmayanlar, sultan adamları ile görüşmede üç şeye dikkat etmelidirler:
1 — Ne onların yanına gitmeli ve ne de onlar kendi yanına gelmelidirler. Kurtuluş bundadır.
2 — Sultanın ve adamlarının yanııia gidip, onlara selâm verenlerdir. Bu ise dinde çok çirkin bir harekettir. Ancak zaruretle gidilebilir. Hususan Peygamber Efendimiz (sallâllahü aleyhi ve sellem} devlet reislerini vasfederken, «Zalim olurlar» buyurdu ve yi ne buyurdu ki: «Onlardan uzaklaşmak isteyen kurtulur, onlarla beraber bulunan dünyaya düşkün olur ve böylece o da onlardan olur» (>). Yine buyurdu: «Benden sonra zalim sultanlar gelir. Onların yanlarına giden ve zulümlerine göz yuman ve bu hareketlerini beğenenler benden değildir. Sultan Ve Adamları İle Görüşme Kıyamette benim havuzumdan su içemezler» (2). Yine buyurdu: «Allahü Teâlâ’nm en büyük düşmanları devlet reislerinin yanında bulunan âlimlerdir» (3). Yine buyurdu: «Devlet reislerinin en iyisi, âlimlerin yanına giden, âlimlerin en kötüsü de devlet reislerinin yanına gidendir» (4). Yine buyurdu: «Âlimler peygamberlerin emanetini taşıyıcıdırlar. Devlet reisleri ile oturup kalkmasınlar, eğer devlet reisleri ile sık sık görüşürlerse, emanete hıyânet ederler. Onlardan kaçınız ve uzak durunuz» (!).Ebû Zer, Seleme’ye (radıyallahü anhüma) dedi ki: «Sultanların huzurundan uzak ol. Onun dünyalığından sana bir şey ulaşmaz. Ancak senin dinin noksanlaşır». Ve yine dedi: «Cehennemde bir yer vardır. Oraya sultanı ziyarete giden âlimlerden başkası girmez». Sultan Ve Adamları İle Görüşme
Ubâde ibn Samet diyor ki: «Alimlerin ve zâhidlerin sultanları sevmesi nifaka, zenginlerin sevmesi de riyaya işarettir». İbn Mes’ud (radıyallahü anh) buyuruyor ki: «Öyle kimseler vardır ki, sultanların yanına dini sağlam olarak gider, dinsiz olarak oradan çıkar». Bu nasıl olur, dediler. Buyurdu: «Allahü Teâlâ’nın kızdığı bir şeyle onların rızalarını ararlar». Fudeyl ibn İyâd diyor ki: «Allahü Teâlâ’- ya yemin ederim ki, âlim sultana yaklaştığı kadar, Allahü Teâld’- dan uzaklaşır». Veheb ibn Münebbih buyuruyor ki: «Sultanın yanına giden âlimlerin Müslümanlara zaran kumarcılardan, hilecilerden daha çoktur». Muhammed ibn Seleme diyor ki: «Sineğin insan pisliğine konması, âlimin sultan meclisinde oturmasından iyidir».