Anlatıldığına göre, ölüm anında mümine verilen müjde beş gruba ayrılır:
Birincisi: Müminlerin tümüne verilen müjdedir: Onlara şöyle denilir: “Ebedi olarak azap içinde kalma korkusuna kapılmayın. Peygamberler ve sa- lihler sizler için şefaatçi olacaktır. Sevap kazanamadık diye de üzülmeyin. Müjdeniz cennet olsun. Varacağınız yer cennettir.”
İkincisi: İhlâslı kullara verilen müjdedir. Onlara şöyle denilir: “Amelleriniz reddedilecek korkusuna kapılmayın. Çünkü amelleriniz kabul edilmiştir. Sevap kazanamadık, diye üzülmeyin, zira sizin amellerinizin sevabı kat kat fazlasıyla verilecektir.”
Üçüncüsü: Tövbekâr kullara verilen müjdedir. Onlara şöyle denilir: “Günahlarınızdan dolayı korkmayın. Çünkü onlar bağışlanmıştır. Tövbe ettikten sonra yaptığınız amellere karşılık bir sevap alamayacağız, diye üzülmeyin. Tövbe etmeden önceki günahlarınıza karşı da karamsar olmayın. Zira Allah günahları sevaplara çevirir. O her şeye kadirdir.”
Dördüncü: zühd ve takva ehline verilen müjdedir. Onlara şöyle denilir: “Haşirden (mahşer meydanından) ve hesaptan korkmayın. Kat kat verilecek olan sevabınızın eksileceğinden endişelenmeyin. Hesapsız, azapsız cennet sizedir.”
Beşincisi: ilmiyle amel eden ve insanlara hayrı öğreten âlimleredir. Onlara şöyle denir: “Kıyametin dehşet veren sahnelerinden korkmayın. Hüzünlenmeyin, zira Allah amellerinizin mükâfatını mutlaka verecektir. Cennet müjdesi hem size hem de size tabi olanlara olsun.”
Son nefeslerini bu müjdeler içinde verenlere ne mutlu! Güzel ve salih ameller işleyen mümin, ölmek üzereyken meleklerden müjdesini alır. Melekler ölüm anında onun başucuna geldiklerinde, onlar,
– Sizler de kimsiniz? Sizlerden daha güzel yüzlü, daha güzel kokulu kimseleri görmemiştik! derler. Melekler,
– Bizler sizin dostlarınız. Dünyada iken amellerinizi yazardık Şimdi ahi- rette de dostunuz olacağız, derler.