Abdullah b. Ömer radıyallâhu anh’dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah sallallâhu aleyhi vesellem yalnızlıktan; kişinin tek başına gecelemesinden ve tek başına yolculuk yapmasından nehyetmiştir.
Çünkü kişi tek başına kaldığında yalnızlık hisseder. Ayrıca düşmanın veya hırsızın saldırısına uğraması veya hastalanması gibi olumsuzluklarla karşılaşması mümkündür. Arkadaşının olması düşmanı ve hırsızı bu girişimden engeller, hastalandığında arkadaşı yardımına yetişir.
Açıklama:
İnsan yalnız kaldığında damarlarında kan gibi dolaşan şeytanın vesvese ve kötülüğü emretmesine karşı koyacak gücü bulmakta zorlanır… Bu sebeple Peygamber Efendimiz -sallallâhu aleyhi vesellem- Kişinin yalnız yolculuk yapmasını tavsiye etmemiştir…
Özellikle harama ulaşmanın çok kolay olduğu bu devirde yalnız kalınmamalı ve çocuklanmızı da şeytanla baş başa bırakmamalıyız.

