Bu Fıkıh kitaplarının ifadesiyle “İnsanın kendisine yapılan evlenme teklifi”dir.
Ümmü Seleme diyor ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi vesellem Hatıb b. Beltaa’yı, beni kendisine istemesi için bana gönderdi. Ben de bir kızımızın olduğunu ve ona düşkünlüğümü söyledim. Resûlullah: ‘Kızına gelince, ona ihtiyaç duymamak için; onun da düşkünlüğünü gidermesi için Allah’a dua ederiz’ buyurdu.”
Sübey’a binti Haris’den rivayetle: Sübey’a Sad b. Havle’nin nikâhı altındaydı.
Sa’d, Amiroğullarından olup Bedir’e katmanlardandı. Veda Haccında vefat ettiğinde Sübey’a hamileydi., Sübey’a kocasının ölümünden sonra çocuğun doğuruncaya kadar süslenmedi. Nifası sona erince evlenmek için süslendi. Bunun üzerine Ebu’s-Senabil b. Ba’kek onu istedi.”
Enes radıyallâhu anh’dan: “Ensar’dan Ebu Talha, Ümmü seleme ile evlenmek isteyince, Ümmü Seleme şöyle dedi: ‘Ey Ebu Talha! Vallahi senin gibi biri geri çevrilmez. Fakat sen kâfir bir erkek, ben ise müslüman bir kadınım. Seninle evlenmem helal değil. Eğer müslüman olursan senden mihir istemiyorum, mihrim bu olsun. Ebu Talha da bunu kabul edip müslüman oldu ve onunla evlendi.”