ANNE BABAYA DEĞER VERMEK Mİ, YOKSA
ONLARIN DEĞERİNİ BİLMEK Mi ?
Anne babasına iyi davranan insanları gördüğümüzde hemen şöyle diyoruz:
“Helal olsun şu Ahmet’e veya Ayşe’ye, annesine babasına çok güzel hizmet ediyor, onlara nasıl da değer veriyor.”
Hâlbuki evlatlar anne-babaya değer vermez, olsa olsa onların değerlerini anlamış olur. Çünkü anne-babaya değeri Yaratan vermiştir. İsra Sûresi 23. ve 24. âyetleri okuduğumuzda görüyoruz ki Allah(c.c.), insanlara ibâdet yapmalarını emretmesinin hemen devamında anne-babaya iyi davranmayı emrediyor ve “ikisi veya bir tanesi sizin yanınızda ihtiyarlarsa onlara öf bile demeyin “diyor.
Türkçemizde “öf’ kelimesinden daha hafif bir kelime var mıdır acaba? İnanın saatlerce düşündüm. İnsanların anne- babalarına karşı kullandıkları cümleler, onlarla konuşurken elleri, yüz hatları ile yaptıkları tavırlar gözümün önüne geldi. Onlara karşı yapılan tüm hoş olmayan hareketlerden sonra anne- babanın ölümü sonrası tabutun başında “annem, babam” diye ağlamanın veya mezar taşını “mermer mi yoksa demir mi yaptıralım?” diye düşünmenin ne kadar komik olduğunu gördüm.