Gıyabında Savunmak
Müslümanlar birbirini her durumda savunmalıdır.
Din kardeşinin bulunmadığı bir yerde onun aleyhinde konuşulup hakaret ediliyorsa, kendisi de onu savunabilecek durumda ise, gözünü kırpmadan savunacaktır.
Kendisi yardıma muhtaç olduğu zaman da Cenab-ı Hak ona yardım edecek ve cehennemden koruyacaktır.
Din kardeşini savunabileceği halde savunmazsa, Allah Teâlâ da onu yardıma muhtaç olduğu yerde yalnız bırakacak, kıyamet gününde halkın önünde küçük düşürecektir.؛.
Buna bir misal verelim:
Birgün Peygamber Efendimiz bir sahabenin evine gitmiş, komşuları da orada toplanmıştı, içlerinden biri Mâlik ibni Duhşün’ün nerede
olduğunu sordu. Bir başkası Malik’in Allah’ı ve Resulünü sevmeyen bir münafık olduğunu ileri sürdü. Resul-İ Ekrem Efendimiz hemen onu savundu:
“Öyle deme! Onun samimi bir şekilde la ilahe illallah dediğini görmüyor musun?” buyurdu.
Bir misal de sahabelerin hayatından verelim:
Sıcak bir yaz günü. Peygamber Efendimiz ashabıyla birlikte Tebuk Seferi’ne çıkmıştı. Tebuk’e varınca Kâ’b ibni Malik’in nerede olduğunu sordu, içlerinden
biri onun gururu yüzünden bu sefere katılmadığını söyledi. Esasen Malik gururu yüzünden değil de, bazı önemsiz bahanelerle bu sefere katılmamıştı.
Orada bulunan ashâb-1 kiramdan Muaz ibni Cebel:
“Ya Resul Allah! Biz onun hakkında hep iyi şeyler biliyoruz” diyerek kardeşini gıyabında savundu.
Kâ’b ibni Malik onun bu iyiliğini hiç unutmadı.