KUR’AN-I KERİM
Kur’ân-ı Kerim, Peygamberimiz Muhammed Mustafa (Sallellahu Aleyhi ve Sellem)Allâhü Teâlâ tarafından Cebrail (Aleyhisselam) vasıtasıyla Miladi 610-632 yılları arasında yaklaşık 23 senede ayet ayet, sûre sûre gönderilmiş, 114 sureden oluşan İlâhi bir kitaptır.
Kur’ân-ı Kerim’in sözü ve manası Allâh kelamı olup, Peygamberimize (Sallellahu aleyhü ve sellem) Arapça olarak indirilmiştir.
Kur’ân-ı Kerim’in indirilmesiyle Allâhü Teâlâ diğer kitapların hükümlerini kaldırmıştır.
Kur’ân-ı Kerim, Rasulullâh (Sallellahu aleyhü ve sellem)in en büyük mucizesi olup, değişiklikten son derece uzak tek kitaptır. Günümüze kadar bir harfi dahi değişmeden gelmiş, kıyamete kadar da değiştirilemeyecektir. Zira Allâhü Teâlâ Kur’ân-ı Kerim’inde;
Muhakkak ki Kur’ân’ı biz indirdik ve O’nu muhafaza edecek de yinebiziz”1
buyurarak bu gerçeği bizlere beyan etmiştir.
İndirilen kitapların hepsinde inanç esasları aynıdır. Ancak Allâhü Teâlâ zamana göre ibadet ve muamelelerde değişiklik yapmıştır. Dolayısıyla sonra gelen kitap, bir önceki kitabın hükümlerini geçersiz kılmıştır.
Semavi kitapların Allâhü Teâlâ tarafından gönderildiğine iman gereklidir fakat amel bakımından Kur’ân-ı Kerim en son kitap olduğu için diğer bütün kitapların hükmü neshedilmiş (kaldırılmıştır). Kur’ân-ı Kerim en son kitap olduğundan hükmü kıyamete kadar bakidir.
Nazil olan ayetlerin hangi sureye ait olduğu Rasulullah (Sallellahu aleyhü ve sellem) tarafından belirlenerek vahiy kâtiplerine yazdırılmıştır. Hazreti Ebubekir (Radiyellahu Anh) de sahabilerin ileri gelenlerinden bir komisyon kurmuş, bu komisyon ayrı ayrı sahifelerde bulunan sure ve ayetleri bir araya toplayarak hafızların ezberledikleriyle karşılaştırıp Mushaf haline getirmiştir.
Mushaf-ı Şerif Hazreti Osman (<Rg£yeC[âfıüj&nh) zamanında da çoğaltılıp İslam merkezlerine dağıtılmıştır.