Kur’ân-ı Kerîm’de, içimizdeki sıkıntıları körükleyen ve gönlümüzü rahatsız eden kaygıların kaynağı olan vesveseden şu dua âyetleriyle Rabbimize sığınmamız emrediliyor:
(Kul eûzü bi Rabbi’n-nâs, meliki’n-nâs, ilâhi’n-nâs min şerri’l-vesvâsi’l-hannâs, ellezî yüvesvisü fi sudûri’n-nâs mine’l- cinneti ve’n-nâs)
“De ki: Cinlerden veya insanlardan olabilen, insanların kalplerine vesvese veren, sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Rabbine, insanların Sahibine, insanların ilâhına sığınırım.”
İçimizdeki vesveselerden ve gönlümüzü rahatsız eden kay-gılardan Hz. Peygamber’in güzel lisanıyla şu duayla arınabiliriz:
(Eûzü bikelimâtillâhi’t-tâmmâti min ğadabihî ve ikâbihî ve min şerri ibâdihî ve min hemezâti ş-şeyâtîni ve en yahdurûn) “Öfkenden, azabından, kullarının şerrinden, şeytanların dürtmelerinden ve bana sokulmalarından Allah’ın tam ve eksiksiz kelimelerine sığınırım. O zaman şeytanlar, sana zarar vermez ve yaklaşamaz.”
