İslamiyet ne güzel bir din ki kadınlara verdiği değeri sa‘y ibadetinde bile görmek mümkün. Her sene kaç milyon kişi, bir kadının verdiği mücadelenin anısına bir Hâcer olabilmek, onun yaptıklarını yapabilmek için buralara geliyor. Halbuki Hz. Hâcer’in siyahi bir köle olduğunu, Firavun’un onu, Hz. İbrahim’e verdiğini biliyoruz. Biz hac neya umrede sa‘y ederken kölelikten peygamber hanımlığına çıkan bir hanımın koşuştuğu yoldan gidip geliyoruz. Safa Tepesi başında yaptığımız dualardan sonra başlıyoruz yürümeye. Safa ve Merve tepelerinin arası bir bina içine alındığı için artık sa‘y ibadeti kapalı her ortamda gerçekleştiriliyor. İçerideki klimalardan dolayı serin bir ortamda yürüyoruz. Ayağımızın altında kızgın kumlar yok. Aksine serin mi serin mermerlere basarak ilerliyoruz. Her bir adımda yanında içebileceğimiz buz gibi, içerisinde zemzem suyu bulunan su bidonlarına sahibiz. Sa‘y yolu üzerinde 2 yeşil ışıkla işaretlenmiş direk var. Bu direkler arasından geçerken insanlar hızlarını biraz arttırıyor ve koşar gibi yürüyerek “Hervele” yapıyorlar. Çünkü Hz. Hâcer iki tepe arasındaki koşuşmasında bu iki arada daha bir hızlı koşmuş.
Sebebi, bu kısmın biraz daha alçak olmasından dolayı koşarken evladı Hz. İsmail’i bu aradan görememesiymiş. Bir an önce yavrusunu görebilmek için bu kısmı çok hızlı geçmiş. İşte yüce Rabbimiz’in o engin rahmetini celbeden hadiseler zinciri… Bu yaşananlardan dersler çıkarmaya çalışarak hayatta çabalamadan kolayca bir şeyi elde edemeyeceğimizi fark ediyoruz. Önce koşturma, gayret ve fiilî duada bulunma sonrasında kavlî dualarla birlikte isteklerimize cevap bekleme.
Yedinci kez Merve Kapısı’na gelindiğinde son kez dualar yapılıyor.
Say ibadetinin bitiminde erkekler hemen orada saçlarından bir tutamını ya da daha fazlasını tıraş ettiriyorlar. İhramdan çıkmanın yolu bu. Bugüne kadar işlenmiş birtakım günahlara şahit olan vücuttan, yenilenmesi, yeni bir başlangıç adına bir tutam saç kesilip atılıyor.
Böylece ihramdan çıkılmış oluyor.
