Çocuğu gerginliğe iten sebep bulunmadıkça, tik de ortadan kalkmayacaktır. Bu noktada anne-babaya düşen çocuğu baskı altında tutan şeylerin ortaya çıkarılmasına yardımcı olmaktır:
Acaba birtakım şeyler isterken, çocuğun yapabileceğinden fazlasını mı istedik?
Başarısını överken, başarısızlığını dillendirirken çocuğun naif yapısında bir gerginlik mi oluşturdu?
Eşimle aramızdaki diyaloglar, çocuğu geriyor mu?
Okulda öğretmeniyle mi bir sorun yaşıyor?
Verilen ödevler mi canını sıkıyor?
Bu ve benzer baskılar çocuğun üzerinden kalkmadıkça, çocuk anne-babasıyla tam bir uyum içine girmedikçe kaslardaki o gerginlik devam eder. Daha da ileri bir aşamayı belirtmekte fayda var, şayet ruh sükûneti yakalarsa, kendisini bırakır. Kendisini emniyette ve güvende hissettiğinde, kaslardaki o gerginlik ortadan kalkar.
Başka bir ifade ile, çocuk anne-babası tarafından ne kadar koşulsuz kabul görür, koşulsuz sevilir ve “Her koşulda yanındayız” mesajını alırsa, ruhu rahatlar ve hissettiği o gerginlik kendisini güven ve emniyet duygusunun verdiği huzura bırakır.
