Çocuklarda Parmak Emme Alışkanlığına Nasıl Son Verilir?

Çocuğa dünyaya geldiğinde dudaklarını bir vantuz gibi çekmek üzere emici bir kuvvet verilmiştir. Bu içsel enerjiyle birlikte çocukların dudakları kıpır kıpırdır. 24 aylık bu dönemde çocuğun ağzına ne verilirse, onu emmeye çalışır. Ve bir süre sonra emdiği o şeye alışır. Şayet parmağını ağzına götürüp emmeye alıştıysa, bu dönemdeki emme refleksinden kaynaklanan bu durumun, duygusal yoksunlukla bir bağlantısı yoktur. 0 sebeple 4 yaşına kadar olan parmak emmede alışkanlığın sonlandırılmasına dikkat edilmesi yeterli olur:
• Henüz bebeklik döneminin içindeyken, ilk aylarda, bebeğin eline eldiven takılarak, birkaç hafta boyunca elini ağzına götürmemesi sağlanır. Aynı zamanda anne, bebeğin ağlamaları sırasında bebeğinin ihtiyaçlarını giderip, tensel teması sağlarsa, bu davranış, alışkanlığa dönüşmeden son bulur.
• Yoğun bir şekilde parmak emmeye alışan bir çocuk sözkonusuysa, fizyolojik olarak sağlığının bozulmaması için gerek ağız yapısına, gerek damak yapısına, gerekse parmak şekline zarar gelmemesi için, çocuk parmağı yerine, emziği emmeye alıştırılır. Parmakla emzik yer değiştirdiğinde; yani çocuk emziğe alıştıktan bir süre sonra da emzik bıraktırılır.
• Parmak emme alışkanlığı çok yoğun değilse, o takdirde de, çocuğun elini ağzına götürmesine engel olacak, alışkanlığını unutturacak bir şeyler sunulması yeterlidir. Bu alışkanlık iradî olarak değil de çocuğa meşguliyetler sunularak olmalıdır. Parmakları, eli meşgul edilen çocuk,elini ağzına götürecek fırsatı bulamayınca, emmeyi unutacaktır.