Gerçekte hocanın adaleti, büyük ölçüde ders esnasında mükâfat-ceza, övme-yerme şeklinde görülür. Çocukların hocada görmek istedikleri en önemli vasıf, adil davranmasıdır.
Bu sebeple İbn Cemaa, hocaların çocuklarına eşit davranması gerektiğini dile getirmiş, hocanın bazı çocuklarla ilgilenmesinin diğerlerinin tepkisine ve nefretine yol açabileceğine dikkat çekmiştir. Bu arada İbn Cemaa, hocanın özellikle büyük gayreti, üstün kabiliyet ve başarısı dolayısıyla bir çocukla özel olarak ilgilenebileceğini belirtir. Ancak hoca, bu yakın ilginin sebebini de açıklamalıdır. İbn.Cemaa, gayretli, kabiliyetli, başarılı, fakat şımarmayan çocuğa gösterilecek özel ilginin diğerlerini teşvik edeceği görüşündedir.
İbn Cemaa şöyle der: “Hocanın derste (sınıfta) bulunan çocukları sevmesi, onlarla yakından ilgilenmesi, derste bulunmayanları da iyilikle anması ve övmesi, isimlerini öğrenmesi, aile yapılan ve durumları hakkında bilgi edinmesi, iyilikleri için onlara daima dua etmesi gerekir.’’ Kaybolmaya yüz tutmuş bu inceliklerin tekrar hocalara kazandırılması eğitimde verimliliği artıracaktır.