İbn Cemaa’ya göre hoca, özellikle terbiyesi, zeka ve öğrenme arzusuyla temayüz eden çocuğa kolay konulan öğreterek işe başlamakla birlikte, ona nazik ve yumuşak davranmalıdır. Keza o, çocuğun seviyesine uygun bilgiler vermeli, lüzumsuz ve seviyesinin üzerinde bilgiler vermemelidir. Verilecek bilginin çocuğun gelişim seviyesine uygun olması önemli bir eğitim öğretim prensibidir.
Çocuk doğrudan kendisini ilgilendirmeyen bir meseleye ait soru sorduğunda ise hocanın isterse cevap vermeyebileceğim ve böyle bir durumda ona kendisini ilgilendiren konularla daha yakından ilgilenmesi gerektiğini hatırlatır. Ayrıca, bu yasaklamanın ona engel olmaktan değil, aksine ona karşı duyduğu şefkat ve merhametten ileri geldiğini söylemeyi de ihmal etmez.