İnsan neden bulanıma düşer İnsan, hayatı ona yüklediği anlamlarla anlamlandırır. Olaylara yüklediği anlamlara göre mutluya da mutsuz olur. Bir çocuğun hayata anlam verme biçimini belirleyen şey ailesinde gözlemledikleridir. Ailesinde kötümserlik hâkim olan bir çocuğun zorlu olaylara direnme gücünün pek de gelişkin olmaması, yaşadığı problemler karşısında çabuk pes etmesi şaşırtıcı değildir. Annesi örümcekten korkan bir çocuğun… Read More »

İhtiyacı olmadığı halde çocuğa yardım edilmemelidir Ebeveyn çocuğun sadece davranışlarını değil, merak hissini, heveslerini, isteklerini, heyecanlarını da engelleyebilir. Hevesle bir oyuncağa koşarken çocuğu durdurmak bir engelleme biçimidir. Engellemenin başka bir biçimi de çocuğun gelişimi için gerekli arzularının, heveslerinin oluşacağı zemini yok etmektir. Çocuğun yeni şeyler keşfetmek ve öğrenmek için merak duygusuna, yapabilme hevesine ihtiyacı vardır.… Read More »

Her çocuk özeldir Her çocuğun yaşına, içinde bulunduğu gelişim aşamasına, mizacına göre farklı bir duygusal yapılanması, farklı ihtiyaçları vardır. Kardeşlerden birine bir hediye alınacaksa diğerine de aynısından almak doğru yaklaşım olmayabilir. Bu, kardeşler ikiz bile olsalar böyledir… Çünkü her çocuk özeldir ve özel olduğunu hissetmek ister… Her çocuğun duyguları, kardeşi dahi olsa diğerinden farklıdır… Çocuk,… Read More »

Hareketli çocuk gelişen çocuktur Hareket halinde olmak çocuğun gelişimi için bir ihtiyaçtır. Hem fiziksel hem zihinsel hem de duygusal gelişimin en önemli aracıdır hareketlilik. Çocuk hareketliyse zihnen güçlüdür… Zira hareket, kan dolaşımını artırır… Kan ise zihnin besin kaynağıdır… Çocuk ne kadar çok hareket ederse sakarlıktan o kadar kurtulur… Fiziksel olgunlaşma, ancak hareketlilikle mümkündür… Çocuğun vücut… Read More »

El âlem için çocuk yetiştirilmez Çocuk hayatı yaşayarak öğrenir… Öğrenirken hatalar yapar, kendince bulduğu çözümlerle kabahatler işler… Bütün bu yanılgılar yaşanmadan insan olmak, yetişkin olmak, olgun olmak mümkün değildir… Zira olgunlaşma, başkalarının değil, kişinin kendi tecrübeleri ile oluşur… Çocuğun hataları anne babaları daha çok “başkalarının” yanında zorlar… Ev içinde tebessümle karşılanabilen çocuksu davranışlar, arkadaşlar, akrabalar,… Read More »

Eğitim evde Gelişim sokakta olur Ev, çocuk için en büyük öğrenme mekânıdır. Çocuk, duygularını fark etmeyi, kendini ifade etmeyi, sosyal ilişkilerde nasıl davranılması gerektiğini anne babasından öğrenir. Bu öğrenmenin gerçekleştiği mekân evdir. Ev, çocuk için gündelik yaşamın prova edildiği yerdir. Sokak ise öğrenilenlerin uygulama alanıdır. Çocuk sokağa çıktığında evde öğrendiklerini hayata uygulama fırsatı kazanır. Çocuğun… Read More »

Ebeveynlikte ölçü Çocuklara “eşit” davranmaya çalışmak bir anne babalık yanılgısıdır. Ebeveynlikte esas ilke, çocuklara eşit davranmak değil, her çocuğun ihtiyacını karşılayacak şekilde davranmaktır. Bu adalettir… Eşit davranmak yüzeysellik, adaletli olmak derinliktir… Duygusal bir çocuğun ilgi ihtiyacı ile, sosyal bir çocuğun duygusal yakınlık ihtiyacı birbirinden oldukça farklıdır… Bu farkı gözetmeden, çocuklara aynı biçimde davranmak, birinin ihmal… Read More »

Ebeveynlik nedir? İnsan sürekli bir var olma çabası içindedir. Çocuğun yönelişlerini fark etmek ve bu yönelişe uygun rehberlik yapmak, onun için “en ideal” hayatı hazırlayacak koşulları sunmaktan daha kıymetlidir. Çocuğun her şeyden önce kendi olabilme yeteneğini geliştirmesi gerekir. Bu yeteneğin gelişmesi için elverişli koşulları oluşturmak, çocuğun kendisi olmasına izin vermek ebeveynin yapabileceği en güzel iştir.… Read More »

Ebeveynlik nasıl bir duygu Doğal ebeveyn, sekine ile yaşanarak elde edilen bir yetenektir. Sekine, yavaşlık, sakinlik, içsel derinlik elde etme becerisidir… Anne babalar, kendi içlerinde derinleşebildikleri kadar çocuklarıyla içsel bir buluşma yaşarlar… Çocuğu ile içsel buluşma yaşayan anne babalar ebeveynlikten keyif alır… Böylesi ebeveynlerdir ancak çocuklarının çocukluk dönemlerine “şahitlik” edebilenler… Ve böylesi ebeveynler için çocukla… Read More »

Ebeveynlerin çocuklarını kontrol etmesi Benmerkezci anne babaların çocuklarıyla ilişkisi çocukları kendilerine tâbi olduğu sürece yolunda gider. Benmerkezci ebeveyn çocuğuna söz geçirebildiği kadar kaygılarından sıyrılır ve rahat nefes alır… Çocuk anne babasının duygularına karşılık vermek yerine kendi duygularını, kendi mizacını ortaya koymaya başladığında anne baba kaygıya kapılır… Çocuğunun yoldan çıktığı, artık kendisini dinlemeyeceği korkusunu yaşar… Bu… Read More »